dinsdag 28 oktober 2008

Het wordt steeds mooier en beter

Golden Gate
Het slechte weer van Durban achter ons latend reden we snel richting de Drakensbergen. Hier maakte we een tussenstop in het Royal Natal National Park waar onder andere het Amphitheatre is te zien: een indrukwekkend vorm van een berg in de vorm van jawel; een amfitheater.


Helaas was het weer enigszins heiig, maar toch hebben we mooie foto’s kunnen maken. Na een kleine wandeling van een uur moesten we helaas weer verder.

Toen we in de buurt van het Golden Gate National Park kwamen werden de landschappen steeds indrukwekkender. Doordat de zon al lager kwam te staan werden de kleuren ook steeds mooier. Na iedere bocht moesten we weer even stoppen voor een foto. Gelukkig bereikten we nog voor het donker onze bestemming. We sliepen 2 nachten in een mountain lodge. Dit is een gezellig houten hutje boven op een berg met geweldig uitzicht. Het deed een beetje Oostenrijks aan qua sfeer. Het was zeer ruim en luxe ingericht en afgelegen van verdere beschaving. We voelden ons er helemaal op ons gemak.
De volgende ochtend konden we natuurlijk niet anders dan gaan wandelen. We hadden onze zinnen gezet op een wandeling van 4 uur met gids naar een plek die de Cathedral’s Cave. Helaas bleek dit niet mogelijk, we moesten dit kennelijk ruim van te voren bespreken. Enige optie die overbleef waren meerdere korte wandelingen van ongeveer 1 uur. Helaas was het weer ondertussen behoorlijk bewolkt en waren de bergtoppen gehuld in een dikke mist. Daarom besloten we na één flinke wandeling vroeg terug te gaan naar onze sfeervolle berghut waar de openhaard ons lekker warm hield en het vlees van de barbecue onze magen vulde.
De volgende ochtend was het weer mooi en zonnig. Jammer genoeg moesten wij onze berghut inruilen voor een “rondavel” (ronde traditionele hut) beneden in het dal omdat de berghut slechts 2 dagen beschikbaar was.
Nadat we verkast waren hebben we de bergschoenen weer aangetrokken voor een 2e volle dag wandelen. Dit keer met adembenemende uitzichten, onmogelijk om op foto vast te leggen zoals we dit hebben ervaren. ’s Avonds de braai (barbecue) weer aan voor ons avondmaal en nog lekker lang bij een vuurtje genoten van de sterrenhemel op het zuidelijk halfrond.

Lady Grey
De volgende ochtend stond ons een lange rit te wachten naar het plaatsje Lady Grey. We reden onderweg door het grote niets. Lange rechten wegen door een heuvelachtig gebied met hier en daar steile rotsen/bergen. Enkel gras met hooguit wat koeien, verder niets, geen enkele vorm van beschaving zoals huisjes. Dit wel honderden kilometers lang. Ook weer erg mooi om te zien.


Toen we in Lady Grey aankwamen, werden we hartelijk ontvangen door een familie in hun “Comfrey Cottage”. Dat klinkt Engels en dat was het ook. Een mooie tuin vol bloemen waar enkele Alpaca’s (Lama soort) graasden (ok Alpaca’s zijn niet Engels) en prachtige cottage’s die luxe ingericht waren. Alles was tot in de puntjes verzorgd. De “bed and breakfast” wordt gerund door een gepensioneerd echtpaar en hun zoon, die alles met liefde deden, dat merkte je aan alles. Aangezien er op ons na nog 1 ander stel als gasten waren, kregen we ook alle service die we maar konden wensen. Omdat we vrij moe waren besloten we die namiddag onder het genot van een drankje lekker onderuit te zakken in de zon op het terras van onze cottage waar voor onze neus de Alpaca’s gezellig rond graasden. Heerlijk rustgevend. ’s Avonds kregen we een heerlijke maaltijd in het restaurant en daarna gingen we nog even nagenieten in de lounge waar de eigenares (Gerda) ons gezelschap hield. Dit leidde er toe dat we pas laat onder de wol gingen. Gelukkig hebben we prima geslapen; het voelde alsof we thuis waren.
Na de prima nachtrust moesten we helaas alweer verder. We lieten ons het ontbijt erg smaken en na een drukkie (knuffel) van Gerda en route-instructies voor de mooiste weg van de plaatselijke slager vertrokken we weer.

Addo’s National Elephant Park
Na een lange rit van bijna 7 uur kwamen we op onze huidige bestemming aan: Hopefield Country House, 15 minuten van Addo’s National Elephant Park vandaan. Alweer een pracht van een locatie. Een oude boerderij in stijl: Country House dus. Ook hier is alles goed verzorgd, we hebben een zeer ruime kamer en de eigenaar is erg vriendelijk. Aangezien het te laat was om iets te ondernemen hebben we de namiddag bij het zwembad doorgebracht.
De volgende ochtend moesten we ons enigszins haasten om op tijd te zijn voor onze gamedrive. En je raad nooit wat we zagen… Olifanten, lot’s of them. Wel honderd tegelijk bij een drinkplaats alwaar ze in de hitte lekker een modderbad namen. Erg leuk om te zien. Na de gamedrive zijn we zelf ook met de auto het park ingereden waar we met name nog meer olifanten en veel schilpadden zagen.
’s Avonds was het dan zover, we konden dan eindelijk de Zuid-Afrikaanse traditionele keuken proeven. We kregen Bobotie voorgeschoteld, een mengsel van gehakt, gedroogd fruit en curry met rijst. Erg lekker.

Vandaag gaat de reis weer verder richting Knysna, een kustplaats met wederom veel natuur.

Groeten, Angelique en Wouter

dinsdag 21 oktober 2008

Bestolen en bijna in de pan gehakt.

Kruger Park
Na een nacht vol wilde geluiden (van misschien wel een luipaard en een neushoorn?) ging in alle vroegte (03:30u) de wekker. Om 04:25u stonden we dan ook netjes klaar op het meeting point voor onze morning-drive. Dit zou onze eerste echte tocht door het Kruger Park worden… Maar het liep even anders. Wij wachtten en wachtten en begonnen om 04:45 al ongeduldig te worden. Tien minuten later kwamen er meer mensen en even leek het alsof wij de verkeerde verzameltijd hadden doorgekregen. Toen er eindelijk een ranger kwam, bleek deze de andere wachtenden op te halen voor een morning-walk. Na een telefoontje van deze ranger bleek dat ze gewoonweg vergeten waren om ons op te pikken. Wij waren diep teleurgesteld, want we hadden ons hier erg op verheugd en vooral waren we voor niets extreem vroeg opgestaan! Nog voor openingstijd van de receptie stonden wij er ons beklag te doen, met het volgende resultaat: de morning-drive werd omgeboekt voor de volgende dag en voor het ongemak kregen we (na wat aandringen van onze kant) er een night-drive voor die avond bij cadeau. Blij met dit resultaat (Als echte Nederlanders doet het ons natuurlijk goed iets gratis te krijgen) gingen we nu maar op eigen gelegenheid het park verkennen. We zagen gnoes, olifanten, giraffes, apen, impala’s, koedoe’s, bosbokjes, zebra’s, zwijntjes, struisvogels, waterbokken, steenbokken, nijlpaarden, waterbuffels, bromvogels, een gompou, saalbek-ooievaars, blauwsijsjes, een bruinarend, neushoornvogels, tarentaal, nimmersat en jawel: reigers. Overigens weten we niet overal de Nederlandse naam van, want we hebben een Afrikaanse brochure om alles in op te zoeken. Na een vroege barbecue vetrok om 17:00 de night-drive. We zaten in een truck met zo’n 25 personen en zagen eigenlijk niets bijzonders, behalve wat beesten die we toch al gezien hadden en dan ook nog die erg veel voorkomen. De volgende ochtend weer vroeg uit de veren, maar nu met meer succes. Deze morning-drive waren we slechts met z’n tweetjes met onze ranger. Hierdoor war er natuurlijk meer interactie en uiteindelijk ook een meer geslaagde drive, want we zagen nu ook neushoorns (wel heel ver weg), hyena’s en eindelijk ook een leeuw! Alleen de luipaard ontbrak nog echt aan ons wensenlijstje.

Na twee nachten in een tent te hebben geslapen vertrokken we naar een zuidelijker gelegen accommodatie, gelegen in het nattere deel van het park, wat ook een stuk toeristischer was: Lower Sabie. Onderweg reden we langs een bosbrand en zagen wel 3 tornado’s. Aangekomen in Lower Sabie ging het mis, we waren er al voor gewaarschuwd; we zijn bestolen. ’s Ochtends vroeg, 05:30u hoorden we gerommel. Het geluid kwam van vlak voor onze slaapkamerdeur.. Toen ik door had dat het niet een parkwachter of iemand van de schoonmaakdienst was sprong ik uit bed en trok de slaapkamerdeur open. En toen stond ik oog in oog met de dief, die verschrikt opkeek en snel wegrende. Snel maakten we de schade op: we misten 4 appels en 3 broodjes… De koelkastdeur stond nog wagenwijd open, doordat de dief zich zo snel uit de voeten maakte. Inderdaad, het was een aap die voorbij de omheining van het park was weten te komen. Dat die apen brutaal zijn, merkte ik ook later die ochtend, toen er een in de aanval ging en het gemunt had op de vanillepudding en de fotocamera, die ik beide stevig in mijn handen hield. Het werd een waar gevecht, want ik kreeg dat beest niet weggejaagd. Pas toen ik alles achter mijn rug uit het zicht hield droop hij gelukkig af. Verder hebben we nog genoten die laatste dag in het Kruger Park en nog een krokodil en twee poten en staart van een luipaard gezien. Yes, onze ‘big five’ was compleet!

Swaziland
Hierna gingen we op weg naar Swaziland, waar we slechts een nacht verbleven maar verder vlot doorheen reden. Het heeft een zeer afwisselend landschap en is daarom zeker de moeite waard. Onze accommodatie werd gerund door een Vlaamse dame, waar we gezellig de hele avond mee hebben geproken. De volgende ochtend nog even wat handcraft-stalletjes bezocht en daarna snel door naar St. Lucia.

St. Lucia
St. Lucia is gelegen aan een estuarium. Hier was voor ons een heuse villa geboekt, met 2 slaapkamers, 2 badkamers, satelliettelevisie, een enorme keuken en een behoorlijke huiskamer. Voor onze villa lag het zwembad, dus we waren van alle gemakken voorzien. Hier verbleven we twee nachten, waardoor we een dag hadden voor activiteiten in de omgeving. We besloten ’s ochtends te gaan kanoën. Dat was niet zomaar kanoën, maar we voeren tussen de krokodillen door. Dat is toch wel spannend hoor. De nijlpaarden moesten we op afstand blijven, want die zijn kennelijk, in tegenstelling tot de krokodillen, niet bang voor de kano’s. ’s Middags gewandeld langs de prachtige kust van Cape Vidal en op de terugweg door the Greater St. Lucia Wetland Park nog rooiribbokken gezien en van heel dichtbij een neushoorn! Dat was echt enorm indrukwekkend. Wat een enorm groot beest is dat zeg. En wat gaaf als zo’n beest op 3 meter afstand je auto langsloopt!

Shaka Zulu
Wie kent hem nog Shaka Zulu, de tv serie uit de jaren 80. Op weg naar Durban zijn we bij Shakaland geweest. Dit hebben we bijna met de dood moeten bekopen toen we gevangen werden genomen door de Zulu’s die ons in de pan met soep wilden stoppen. Gelukkig wisten we tijdens de ceremoniële dans op tijd te vluchten. Zie hier de opname van wat onze laatste momenten leken.
video

Shakaland is het dorp waar de opnames zijn gemaakt en is nu als toeristische attractie te bezoeken. We kregen een uitgebreide rondleiding waarbij alle Zulu-gebruiken in de praktijk werden getoond.

Nu zijn we aangekomen op onze huidige locatie, iets te noorden van Durban. Dit is een populair kustgebied vol met vakantieoorden. Helaas zit het weer tegen: het motregent en er is geen zon te zien. Morgen vertrekken we naar de binnenlanden in de richting van het Golden Gate Nationaal Park, waar we kunnen wandelen en overnachten in een hutje boven op een berg.

Groeten, Wouter en Angelique.

PS. Er volgen binnenkort meer foto's!

woensdag 15 oktober 2008

Hello Zuid-Afrika

Hello Zuid-Afrika,
Wat een land! En wat een taaltje. Best goed te volgen als Nederlander. Het is gewoon oud Nerderlansch met wat aanpassingen hier en daar maar erg goed te volgen.

Maar goed, we zijn hier in alle gezondheid, zonder jetlag aangekomen. We werden hartelijk ontvangen bij de gate door onze reisorganisatie en bij ons hotel afgeleverd. De eigenaar was een gepensioneerde dominee die een mooi “cottage” heeft in Pretoria. ’s Avonds om 23:00 uur kregen we alles tot in detail uitgelegd over het hotel, tot de knopjes van de afstandsbediening van de televisie aan toe. Van alle problemen m.b.t de criminaliteit hebben we eigenlijk niets gemerkt.

De volgende ochtend heerlijk ontbeten, waarna een medewerker van de reisorganisatie ons een koelbox en braaiset (braai=bbq) kwam brengen en kwam assisteren met het ontvangen van de huurauto. Nu kon de trip echt beginnen. En dat was best lastig; links rijden. Je rijdt links, je zit rechts, schakelen is links, knipperlicht rechts enz. Telkens als we afsloegen ging de ruiterwisser aan, want die zit links. Maar oefening baart kunst.

Na een lange rit kwamen we aan bij onze nieuwe overnachting in White-River. Waar we ’s avonds heerlijk hebben gegeten onder het genot van een lekkere Zuid-Afrikaanse wijn en vroeg onder de wol zijn gegaan. Overigens kost hier een maaltijd (3 gangen, incl wijn) zo’n 15 euro, dat is nog leuk uit eten gaan.

Vanochtend vroeg op voor de prachtige panoramaroute met als hoogtepunt “Gods Window”. Tenminste dat was de planning, helaas had God vandaag een iets ander weertype in gedachten voor de panoramaroute waardoor alles in een dichte mist was gehuld. Helaas. Hebben we wel gelijk een goede reden om nog een keer naar Zuid-Afrika terug te gaan.
Verder richting de Blyde Rivier Canyon zaten we gelukkig wat lager en dus onder de wolken. Hier hebben we onderweg wel een mooie waterval en zogenaamde potholes(zie foto) gezien. Ook kwamen we nog apen tegen die over de weg aan het rennen waren.

In de middag bereikten we het Kruger Park, waar we nu in een luxe tentenkamp zijn. Onderweg hiernaartoe hebben we al olifanten, giraffen, zebra’s, steenbokjes en een koedoe gezien. Echt geweldig, ik voel me hier helemaal super! Zojuist de eerste keer gebruik gemaakt van onze braaiset. Morgen moeten we om 4:30 verzamelen voor een “game-drive” (safari). Het moet geweldig zijn, we hopen dan de eerste leeuw te ontmoeten.

Groeten vanuit het mooie Kruger Park, Zuid-Afrika, Angelique en Wouter.

zondag 12 oktober 2008

Op naar de lente!

Terwijl in de lage landen de herfst is begonnen, zoeken wij het leven aan de andere kant van de evenaar op. Maandag 13 oktober om 10:30 vliegen we naar Johannesburg.
Hier kan je de komende 2 weken onze reis volgen. Stay tuned!

Angelique en Wouter